Αρχείο για Οκτωβρίου, 2008

Τίποτα δεν έχει αλλάξει…..

Οκτωβρίου 16, 2008

Ειλικρινά είμαι από τα άτομα που πότε δεν τρελαινόμουν να βλέπω ματσάκια της εθνικής και αύτη η επιλογή μου δεν άλλαξε ούτε μετά το έπος του 2004…..
Δεν ξέρω γιατί ,απλά μάλλον με κούραζε πολύ το θέαμα που πρόσφερε. Ήξερα μάλιστα το τι θα γίνει από πριν και το θεωρούσα βαρετό….έτσι προτιμούσα μια βόλτα έξω, να ακούσω λιγάκι ροκ ή να την πέσω για ύπνο….βασικά για να πω και την αλήθεια όταν επέλεγα ύπνο έριχνα μερικές κλεφτές ματιές στην τηλεόραση και μετά από κανα τεταρτάκι εθνικής τον ύπνο τον είχα στο τσεπάκι….
Βέβαια δεν σημαίνουν όλα αυτά πως δεν χάρηκα με την ευρωπαϊκή κούπα και δεν ευχαριστώ όλα τα παιδιά της ομάδας για τις πρωτόγνωρες και μαγικές στιγμές που μας χάρισαν εκείνο το καλοκαίρι….
Όμως αντί να κάνουμε το σταυρό μας και να λέμε δόξα ο θεός που μπορέσαμε σε αυτή τη ζωή να δούμε τίτλο από την εθνική ποδοσφαίρου….είχαμε απαιτήσεις για μουντιάλ και για…Βραζιλίες!!!!
Θλιβερό μα αληθινό, το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ που είμαστε μέσα στις 4-5 καλύτερες ομάδες του κόσμου. Το πιο άσχημο είναι πως δεν το έχει καταλάβει αρκετός κόσμος, ναι αυτός λέω που ξαφνικά έμαθε τι είναι ποδόσφαιρο ενώ πριν έβλεπε μπαλίτσα και την νόμιζε για κεφτεδάκι…..
Και με αυτά και τα άλλα να σου ξαφνικά έγινε της μόδας η εθνική!!!!
Περάσαμε από την εποχή που μοιράζανε τα εισιτήρια τσάμπα και πάλι το γηπεδάκι είχε μετά βίας 1000 με 2000  άτομα, σε αυτή που πάνε πολλοί γήπεδο απλώς για να πουν πως πήγαν….
Να σας πω την αλήθεια μου θα με χαροποιούσε να βλέπω άτομα να ασχολούνται με την εθνική, να γεμίζουν τα γήπεδα και να τραγουδούν τον εθνικό μας ύμνο ακόμα και αν τρώμε πάλι 4άρες και 5άρες όπως πριν κάποια χρόνια….
Επειδή όμως ο Έλληνας ξεχνάει δυστυχώς πολύ εύκολα, σύντομα όλοι αυτοί που βάφτισαν θεούς, παιχταράδες και ζωντανούς θρύλους τα παλικάρια της ομάδας μας, θα αρχίσουν να μιλάνε για άμπαλους, κριάρια και ξοφλημένους….εκεί που έγλυφαν θα φτύνουν και θα λοιδορούν!!!
Ότι δηλαδή κάνουν καθημερινά οι δημοσιογράφοι…κωλοτούμπα και άγιος ο Θεός!!!!!
Και για να κλείνω σιγά σιγά, σήμερα δεν ασχολήθηκα καθόλου με το ματσάκι της εθνικής γιατί πολύ απλά πάλι είδαμε μια από τα ίδια και όσοι κατέχουν το τόπι ξέρουν καλά τι εννοώ….
Δεν πρόκειται να κατηγορήσω κανένα παίχτη όσα άσχημα αποτελέσματα και αν φέρουν. Τόσο ξέρουν τόσο παίζουν!
Από την μεριά μου ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές που μας χαρίσατε και που μας κάνατε περήφανους…και ένα Συγνώμη για όσα έχετε να ακούσετε στην πορεία…Όσο πιο γρήγορα καταλάβουν τα παραπάνω οι πολλοί τότε θα ηρεμήσουν όλα και θα επανέλθουμε στην ποδοσφαιρική μας ελληνική πραγματικότητα!!!

Υ.Γ.:Όταν πήραμε το τιμημένο είχα πει για χαβαλέ πως τα παλικάρια μας δεν πρέπει σταματήσουν από την εθνική ποτέ ως φόρος τιμής….Ρε μπας και με άκουσε κανας Όθωνας????

Ο Άγγελος πήρε τ’ όπλο του…

Οκτωβρίου 15, 2008

Μόλις τελείωσε ο αγώνας της εθνικής. Σε ένα ημιαδιάφορο ματσάκι από πλευράς θεάματος μπορώ να παρατηρήσω δύο πράγματα μόνο. Το πρώτο είναι η εναλλαγή συναισθημάτων στην καφετέρια από τη στιγμή που μπήκε το γκολ της εθνικής, μέχρι το κοντινό στον σκόρερ! Πάλι ο Χαριστέας έβαλε γκολ? μέχρι το 2040 θα τον τρώμε στην μούρη, δεν θα βγει από την εθνική ούτε με πατερίτσες.

Θα ήθελα κυρίως να σταθώ στον τρόπο με τον οποίο πανηγύρισε το γκόλ ο Άγγελος. Τόσο καιρό έχουμε δεί όλων των ειδών τους πανηγυρισμούς, τραινάκια στο γρασίδι, να σκουπίζουν το παπούτσι του σκόρερ, νανουρίσματα μωρού, αφρικανικούς χορούς, αλλά και πιο προσωπικές στιγμές των πρωταγωνιστών, αφιέρωση στη γυναίκα με φιλί στη βέρα, το εριστικό σςςςς στην εξέδρα σε εκτός έδρα, αφιέρωση σε κάποιον φίλο, τεντωμένο χέρι στον προπονητή (”είδες που αξίζω εντεκάδα?”) και χίλιους δυο άλλους φαντάζομαι. Για άλλη μια φορά ο Άγγελος πρωτοτύπησε, και πανηγύρισε το γκολ φιλώντας τον καρπό του. Αυτή η αινιγματική κίνηση με συγκλόνισε και αναρωτιέμαι γιατί? Ειλικρινά δεν έχω ύπνο, και θα ήθελα πριν οι μελοντικοί ιστορικοί του ποδοσφαίρου περάσουν και αυτόν τον πανηγυρισμό στο χρυσό τους βιβλίο να εξιχνιάσουμε τα κρυμένα νοήματα…