ΑΕΚ… μεγάλες πίκρες…

Το ότι θα έφτανα να γράψω για την ΑΕΚ δεν το πέρίμενα…

Θυμαμαι στο δημοτικό, όταν η ΑΕΚ σήκωνε το τελευταίο της πρωτάθλημα, μέσα στην τάξη είχαμε και τρεις ΑΕΚτζήδες οι οποίοι ήταν περιχαρείς. Τυχαία ξαναπέτυχα στον δρόμο τον έναν από αυτούς και όταν τον ρώτησα πως βλέπει την ΑΕΚ μου απάντησε: “μεγάλες πίκρες…”

Ο ΑΕΚτζής φίλαθλος είναι ο μόνος που έχει δει την ομάδα του να βγαίνει τακτικά νωρίς από το κυνήγι του τίτλου, να αποκλείεται στο κύπελλο από τους ταπεινότερους των ταπεινών, και κυρίως έχει δεί το γήπεδο του να γκρεμίζεται. Πιστεύω πως αυτό το τελευταίο είναι το μέγιστο πλήγμα για το γόητρο μιας ομάδας, καθώς πλέον η ιστορική της έδρα ειναι οικόπεδο.

Ο αποκλεισμός από τον θρασύβουλο ήταν άλλη μια σταγόνα από το κώνειο που πίνει φέτος η άεκ. Εκτός στόχων από τον οκτώβρη είχε να βρεθεί χρόνια. Ειδικά σε μία χρονιά που διαφημιζόταν πολύ μέσω του φίλα προσκείμενου της τύπου ότι “πάει για πρωτάθλημα” και ότι “με αυτό το υλικό θα δούμε παπάδες”. Ίσως αυτή η διαφήμιση να ήταν το χειρότερο, γιατί ανέβασε τις απαιτήσεις του κόσμου

Το σίγουρο κατ’εμέ ειναι πως για τον αποκλεισμό από το κύπελλο φταίνε αποκλειστικά και μόνο οι παίχτες. Ναι σίγουρα οι ευθύνες του προπονητή μπλα μπλα μπλα, αλλά όταν βλέπεις τους ακριβοπληρωμένους (σε σχέση με του αντιπάλου) παιχταράδες σου να μαλακίζονται και να μην μπορόυν να βάλουν ένα γκολ, ε τι να κάνει και ο bajevic, 3 αλλαγές έχει μόνο, όχι 11.

Πάμε μωρή Ατρομητάρα!!!

Το τρένο ξεκίνησε για τα καλά. Η ιστορική ομάδα του Περιστερίου μετά από ένα νωχελικό ξεκίνημα στις πρώτες αγωνιστικές έκανε επιτέλους το διπλό που χρειαζόταν για να πάρει μπρος. Αποδεικνύεται έτσι πως ειναι ομάδα που αξίζει να είναι στην superleague κόντρα σε όλα τα συμφέροντα. Με πρόεδρο που δεν πρήζει τον προπονητή και δεν επεμβαίνει στο έργο του και κυρίως καλοπληρωτή, δείχνει να είναι ομάδα μοντέλο. Όσο και αν δεν συμπαθώ τον Δώνη γιατί θεωρώ πως η αιώνια κλάψα του ταιριάζει πιο πολύ σε μικρές ομάδες όπως αυτές που έχει δουλέψει στο παρελθόν, δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός πως στον Ατρόμητο φαίνεται να έχει τα φόντα να πετύχει.

Αναμφισβήτητα όμως το highlight στο Περιστέρι είναι ο κόσμος που αγαπάει την ομάδα και γεμίζει το γήπεδο ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Τέτοιες είναι οι ομάδες που θέλουμε!!

Πολλά τα λεφτά Άρη…

94 μύρια ο ένας, 68 μύρια ο άλλος, λεφτά από δω λεφτά από ‘κει λεφτά παραπέρα… Και ισχυρίζονται ότι θα κάνουν και απόσβεση κιόλας! Ακριβό πραμα τελικά το champions league, που να προκόψουν οι δικές μας οι μύγες με τα 20 ψωρομύρια που δίνουν σύνολο?

Back in action

Το καλοκαίρι ειναι μια ποδοσφαιρικά νεκρή περίοδος. Ειδικά το φετινό καλοκαίρι που δεν έχει ούτε μια διοργάνωση έτσι για δείγμα. Προκειμένου λοιπόν να πάρουμε την δόση μας από μπάλα θα κάτσουμε να παρακολουθήσουμε όλα τα προκριματικά του νέου Europa League καθώς επίσης και όλα τα πρωτοσέλιδα με τους ευσεβείς πόθους που πλασαρονται ως μεταγραφές κάθε χρόνο τέτοια εποχή!

Σε πείσμα των καιρών και παρά την εξεταστική που έρχεται, το καλοκαίρι είναι πάντα το καταφύγιο του οπαδού. Οι ήρωες που έρχονται κάθε χρόνο στις ελληνικές ομάδες παίρνουν 3 champions league στην καθισιά τους. Λέτε και φέτος να πάρουμε τον Κουτσομούτρα?

Χμμμ…Καθαρή η φάση…Τέλος!!!

Περί λόγου και λοιπών αηδιών που ακούμε…

Είναι καμιά βδομάδα τώρα που οι δύο μεγάλες ομάδες σφάζονται στα πόδια του Γκαλίτσιου της Λάρισας. Δεξί μπακ λέει, καλό παιχτάκι λέει, με μεγάλες προοπτικές και κατά πως φαίνεται ακόμα μεγαλύτερη ιδέα για τον εαυτό του όπως με πληροφόρησε ένας καλός φίλος. Τον θέλει σαν τρελός ο βάζελος σε περίπτωση που φύγει ο Βύντρα. (Τώρα βέβαια για να πουμε και του στραβού το δίκιο έπρεπε να τον θέλει σαν τρελός σε περίπτωση που ΜΕΙΝΕΙ ο άμπαλος αλλά τέσπα, προσωπική άποψη και ίσως να είμαι προκατειλλημένος.) Τον θέλει όμως σαν τρελός και ο γαύρος, προφανώς για να τον στερήσει από τον αιώνιο, γιατί από δεξιά μπάκ καλουτσικα πάει ο Πειραιάς, ειδικά από τότε που ξέμπλεξε ο Πατσατζόγλου με τους χασάπηδες.

Σφάζονται λοιπόν οι δύο μεγάλοι για τον μικρό, και κάπου εκεί στην ακρούλα διαβαζω σε μια εφημερίδα δηλώσεις Πηλαδάκη: “Έχω δώσει το λόγο μου στον ΠΑΟ”. Ώπα λέω αυτό κάτι μου θυμίζει… Θυμάμαι την ηρωική Καλλιθέα όταν χαροπάλευε στην Α εθνική και είχε τον Γκέκα (και τον Τσίγκα νομίζω) υπό τις ίδιες συνθήκες που είναι τώρα ο Γκαλίτσιος, και είχαμε δηλώσεις Νίκου Σαλευρή κάθε φορά που το ενδιαφέρον του ΟΣΦΠ ερχόταν στο προσκήνιο: “Έχω δώσει το λόγο μου στον ΠΑΟ, και εγώ φοράω παντελόνια!” Να λοιπόν που ακόμα και στον πλέον επαγγελματικό χώρο του ποδοσφαίρου υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε για λόγο, άσχετα αν στο τέλος θα τον κρατήσουν ή αν θα γίνουν τόσο “πολλά τα λεφτά, Άρη” που θα υποκύψουν.

Από την άλλη μεριά βέβαια δεν καταθέτουν τα όπλα. Τι πάει να πεί έχει δώσει λόγο? Δεν πάμε για γάμο, μπάλα παίζουμε, θα ρίξουμε στη μάχη το ισχυρό μας χαρτί: τον Πατέρα. Ο Πατέρας του Γκαλίτσιου λοιπόν σπρώχνει τον παίχτη στο λιμάνι, αλλά και πάλι βαδίζει ακολουθώντας βήματα στην άμμο.  Ο πατήρ Χούτος είναι προφέσσορας σε τέτοιες καταστάσεις, και προφάνως ο μικρός μαθητής Γκαλίτσιος τον έχει ακούσει. Την κατάληξη την ξέρουμε, αυτό που δεν ξέρω είναι που ακριβώς παίζει ο Λάμπρος με το αριστερό για τον συμπλέκτη… Λέτε σε κανά τρίμηνο να έχουμε πάλι δηλώσεις του στύλ “γιατί δεν παίζει ο γιος μου που είναι BMW (το φερράρι το έχει copyright o master Houtos) και παίζουν τα τυχαία σαπάκια” ?